Shit, ze zijn de bonnetjes vergeten voor het wc-papier.
Ik denk dat we alles hebben.
Fien, zet jij het karretje weg.
Godverdomme. - Mama, wat doe je nu?
Ja, sorry, ik reed achteruit en...
Ja, sorry, hè.
Sorry? Niks sorry, mevrouw.
Dat wordt dokken, mevrouw. Dokken. - Hoezo?
Wat, hoezo? Zo'n deuk in m'n vrachtwagen.
Dat zal geld kosten. Je bent toch verzekerd met je autootje?
Hola, een beetje respect. Wie zegt dat het mijn schuld is?
Hola. Jij was aan het uitrijden. Je keek niet in je achteruitkijkspiegel.
Wat doe je hier met zo'n beest? - Sorry, die trucs ken ik.
Trucs? - Ik laat niet met me spelen.
Pak je Europees aanrijdingsformulier. - Waar zit die deuk?
Mevrouw, je staat ernaar te kijken. - Dat? Maar dat is een deuk van niks.
Terwijl mijn kofferbak... - Niet beginnen, hè. Niet beginnen.
Ik ken jouw soort vrouwen. Jullie zijn allemaal hetzelfde.
Meneer, mevrouw. Het is het beste om kalm te blijven.
Ik ben kalm. Het is meneer de Viking met zijn tientonner die niet kalm is.
Je bent zeker ongesteld? - En jij woont nog bij je moeder zeker?
Mevrouw, meneer.
Nu snap ik het. - Wat?
Mannen met vrachtwagens. Hoe groter de wagen, hoe kleiner de bougie.
Heb je al 's in de spiegel gekeken? Het is niet alleen je auto die versleten is.
Moet ik de politie bellen? - Ja, bel ze maar.
Kalmeer. Dat is niet nodig. We schikken alles in der minne.
Vergeet het. We schikken helemaal niks in der minne. Bel ze maar.
Godverdomme. Gek wijf. - Mama...
Terug in de auto. Mama is ruzie aan het maken.
Ik stel het volgende voor. Ik vertrek, jij vertrekt en we vergeten alles.
En m'n kofferbak, wie betaalt dat? - Dat is toch maar een kras.
Jij wacht hier samen met mij op de politie.
Met je Europees aanrijdingsformulier. - Laat me gaan. M'n stracciatella smelt.
Je wat? - Mijn stracciatella. Mijn ijs.
Niemand noemt mij een gek wijf.
Vrouwen, hè. Het zijn allemaal bloedzuigers.
Ik zal je 's iets vertellen, klotechauffeurtje.
Jij zit hoog en droog in je cabine, maar ziet niet wat er om je heen gebeurt.
Alles rond je vrachtwagen is een dode hoek. In feite ben je blind.
Je denkt dat je alles ziet in je vrachtwagen, maar je ziet niks.
En vandaag heb je mij niet gezien. Vandaag zat ik in je dode hoek.
Hoe heet je? - Gaat jou dat iets aan?
Ik mag dat toch weten. - Ze heet Matty.
Terug in de auto, verdomme. - Ik heb iets voor jullie. Moment.
Wat is dat nu?
O nee...
Iemand zin in een lolly? - Geef dat terug. Kom op.
Uit Italië. - Laat m'n kinderen met rust.
Italianen maken goede lolly's. - Ik luister niet.
Ze komen uit Milaan.
Zeg, een lolly in het Italiaans, weet je wat dat is?
Een lecca-lecca. - Begin nou geen conversatie.
Ik praat niet met je. Ik ken je niet en ik wil je ook niet kennen.
Je mag mij Johnny noemen. Matty.
Mooie naam. Afkorting van Mathilde? - Wat ben je aan het doen, charmeur?
Toe, kalmeer een beetje. - Hij probeert me nog te versieren ook.
Mens, doe niet zo hysterisch. - Jij bent een klootzak eerste klas.
Het is niet waar, hè.
Wel, wel, wel. Johnny.
Nee maar, ze kennen je.
Nu hier nog een keer tekenen.
Hier? - Ja, daar.
Wil je daar nog een kopietje van? - Je mag het ook opsturen.
Dat is goed. Zo is het in orde.
Dag.
John, het is jouw beurt.
Je mag, hoor. - John, kom nog 's in het busje zitten.
Hé, daar. - Papa.
Dag, papa.
Waarom ben je zo laat? - We hebben een botsing gehad.
Ja? Was het mama's schuld? - Het was een tientonner.
En de chauffeur heette Johnny.
Help vooral niet mee. - Is er 'n vrachtwagen achterop gereden?
Nee, ik ben met m'n achterkant in die vrachtwagen gereden.
Weer zes jaar van de no claim.
Er kwamen twee vrouwen van de politie. - O ja?
Zeg, kun jij daar 's naar kijken? - Je moet daarmee naar de garage.
Hoe is het op school, vent?
Hé, laat je niet gek maken, hè?
Bij mij gaat het super.
Ik krijg al seksuele opvoeding. - Ja?
Zeg Matty, ik moet gaan.
Je mag hoe-heet-ze niet ongerust maken, hè.
Pak jullie rugzakjes maar. Papa is een beetje ongeduldig.
En Vera? Waar is Vera? - Het is vrijdagavond.
Ja, en dan? - Ze is bijna zeventien jaar.
Wat moet ik daar nog tegen zeggen? - Mama.
Hier. Ga maar vast in de auto zitten.
Voorzichtig zijn, hè? - Ja, ja.
En verder? Hoe gaat het met je? - Prima.
Hoe is het met hoe-heet-ze? - Gail.
O ja, Gail. Ik vergeet het altijd. - Goed, goed.
Heel goed.
Vermoeiend zeker, op jouw leeftijd?
Gail is nogal avontuurlijk. - Wat wil je? Zo jong.
Matty, alsjeblieft.
Maar om je hemden te strijken heeft ze geen tijd.
Ik mag jou ook nog altijd graag. Weet je dat?
Ga maar. Het avontuur wacht.
Vera, alsjeblieft.
Vera, zet dat zachter.
Hallo?
Met wie?
Ma, zit jij in bad?
Nee, ik laat mij masseren door een grote neger.
Een zekere Johnny.
Hallo, meneer Johnny? Mijn ma kan niet aan de telefoon komen. Ze zit in bad.
Ja, misschien over een halfuurtje. Nee, wacht.
Hoe kom jij aan mijn nummer?
Gelezen op het politieformulier? En waarom bel je me eigenlijk?
Ja, dat had je inderdaad niet moeten zeggen.
Je hebt wel de manieren van een klootzak. Wat?
Nee, je hoeft m'n kofferbak niet te komen maken. Ik vind wel een garage. Wat?
Nee, maar... Zeg, loop naar Italië en koop een lolly.
Klootzak. - Heb je soms sjans?
Je wilt het niet weten.
Vijftig, zeventig, negentig.
Vijfennegentig en drieëntwintig centjes. Alstublieft.
Dat is helemaal juist, kindje. Bedankt. - Dag.
Dag, Matty. Alles goed met de gezondheid?
Dat gaat, meneer Jacques. - Er zijn veel tranen op de wereld, hè?
Hoeveel zijn het er? - 354.
Het is een jonge mens. 62 jaar. Kanker. Eén op drie, tegenwoordig.
Dat komt door Tsjernobyl. - 354, dat is 128,50.
Het wordt een mooie begrafenis. Met Bach in de mis.
Ik ben al blij dat het geen Vivaldi is. - Teveel violen, hè, meneer Jacques.
Juist, Matty. Jij begrijpt mijn vak. - 128,50 plus nog anderhalve euro.
En uw bonnetje.
Tot spoedig hè, Matty.
'Allez. Tot spoedig hè, Matty.'
Hij kan niet wachten tot de volgende dode om weer aan je loket te staan.
Hij heeft mij ooit gevraagd of ik met hem wou dineren.
Dat is dan het laatste avondmaal.
Kun je daar niet om lachen?
Wat is er aan de hand?
Wat er is?
M'n man zit in z'n midlifecrisis, m'n oudste dochter in haar puberteit...
m'n jongste denkt dat ze in haar puberteit zit, en m'n zoon komt er maar niet in.
En m'n auto moet naar de garage. Mijn leven is een tranendal.
Het gaat over Werner, hè? Hoelang is hij nu al weg?
Vijf maanden, twee weken, drie dagen. - Niet uitrekenen. Dat is niet gezond.
En er zwemmen nog meer vissen in de vijver. Je moet meer naar buiten.
Hij komt wel terug, Nicky. Ik ken hem.
Met dat jonge ding, dat... - Passie duurt zes maanden, maximaal.
Daarna is het over. Ik weet er alles van. - Dan heeft hij nog twee weken.
Je bent weer aan het rekenen.
Ik weet niet of ik het allemaal nog lang kan verdragen.
Ik zal je eens iets zeggen.
De mens is altijd sterker dan hij zelf denkt.
Achteraf bekeken, ja. - Natuurlijk achteraf bekeken.
Als je het op voorhand weet...
Stel 's een vraag, mama.
Mama. - Fientje, nu even niet.
Mama, toe. Eén vraag.
Hoelang moeten de aardappels nog koken?
Mama, serieus.
Zal ik de lotto winnen? - Oké.
Vera, wil jij de tafel dekken? - Zo meteen.
Je komt uit een moeilijke periode... - Echt?
En je moet positief denken. - Het zijn maar kaarten, hè ma?
Vera, wat weet jij daar nu van?
Weer bloedworst. - Je broer heeft bloed nodig.
Peter is een autist. - Zeg. Hij moet er gewoon 's uit.
Mama, je laatste kaart. - Welke onnozelaar belt er nu nog?
Vera, ga eens kijken.
De ster. Dat betekent eigenlijk een vallende ster.
Je mag een wens doen. - Hallo?
Dat is dus een goede kaart. - Wie?
Volgens mij staat papa beneden. - Ah, de vrachtwagenchauffeur.
Godverdomme. - Ja, wacht hè.
Ga weg of ik bel de politie.
Wat is er? - Dit is voor je koffer.
Wat? - Voor je kofferbak.
Je hebt hier niks te zoeken. - Ik kom gewoon voor je koffer.
Ik zoek wel een garage. - Ik doe het voor niets.
Wat? - Ik doe het voor niets.
Tien minuten werk en dan ben ik weg.
De auto staat daar. - Fien, naar binnen.
Oké, komt in orde.
Vallende ster...
Ma, je bloedworst.
Lukt het?
Anders breng ik hem naar de garage. - Dat is niet nodig.
Wat ben je aan het klaarmaken?
Bloedworst.
Hoe is 't met je bumper? Ben je er al overheen?
Ja, ja. Ik heb de deuk weggepolijst. - Het was een deuk van niets.
Maar wie er aan je vrachtwagen komt, komt aan jou zeker?
Mijn vrachtwagen is m'n leven. - Ik wist het wel.
Zonder vrachtwagens valt de wereld stil. - Je bent dus belangrijk.
Bloedworst.
Met nog iets? - Pardon?
Ja, bloedworst... Met aardappeltjes? Appelmoes?
Ja. - Nog iets?
Wat mosterd. - Ik wist het.
Hoezo, ik wist het? - Mosterd slaat je neus dicht.
Je kunt niks meer ruiken, niks meer proeven en je moet ervan huilen.
Ziezo.
Wil jij ook wat bloedworst?
Zonder mosterd.
Vera, geef eens je bord.
Water?
Of wil je een pintje? - Nee, water is goed.
Ziezo. Ze zijn wat hard gebakken, maar het is de smaak die telt.
Vera? - Ja.
Ziezo.
Eet smakelijk, iedereen. - Eet smakelijk.
Pico bello.
Wil er iemand wat mosterd?
Sorry.
Interesseert je dat? Vliegtuigen? - Ja, ik wil piloot worden.
Mooi beroep.
Piloten zijn de vrachtwagenchauffeurs van de lucht.
Moet ik niet helpen? - Nee, ik was straks wel af.
Stel eens een vraag. - Hoezo?
Nou, ik trek drie kaarten. De eerste is het verleden, de tweede is nu...
en de derde is de toekomst. Maar je moet wel een vraag stellen.
Wat is mijn toekomst? - Oké.
De duivel... De gematigdheid.
De zegewagen. Dat is de veroveraar.
Dat betekent dat je iets zult overwinnen, geluk zult hebben.
Als je er zelf naar zoekt. - Je krijgt het niet op een bordje.
Let er niet op, het zijn speelkaarten. - Nee, het zijn echte kaarten.
Koffie? - Graag.
Bedankt. - Wat heb jij daar?
Dat? - Ja. Wie is dat, 'Nathalie'?
Vera, alsjeblieft. - Ik mag dat toch vragen.
Nathalie was de vrouw van mijn leven.
Is ze dood? - Nee, nee.
Ze is in goede gezondheid.
Hoeveel van dat soort tatoeages heb je?
Ik heb maar één hart.
Bedankt voor het eten. - Jij bedankt voor mijn kofferbak.
Mag ik er even langs? Dank u.
Nog altijd bezig? - We blijven maar bezig.
Zeg eens...
Heb je zin om met mij iets te gaan drinken?
Een keertje.
Waarom? - Gewoon, om iets te gaan drinken.
Johnny, ik kom niks te kort in mijn leven.
Hoe oud ben je? - Negenentwintig.
Ik ben drieënveertig. - En dan?
Ik hoef er toch geen tekeningetje bij te maken?
Ik weet niet.
Ik zal zeggen dat je m'n moeder bent.
We gaan één keer iets drinken.
Maar één keer. - Oké, oké.
Zondagavond?
Zondagavond.
Zondagavond, hè?
Mama. - Dag.
De volgende keer ga je mee naar je pa. - Waarom?
Het blijft wel je pa. - En dan?
Ik vind het daar helemaal niet leuk. Met die Gail erbij.
Ja, dat begrijp ik wel.
Hé, ventje.
Hoe is het geweest? - Goed.
We zijn met pa en Gail gaan shoppen in Antwerpen. Het was echt te gek.
Echt.
Ga maar naar boven. Wij komen zo. - Ja, oké.
Dag, liefje.
Dag, Vera.
Alles in orde? - En of. Mama gaat vanavond uit.
Ja, met een stoere Viking.
Hoe oud is hij ook alweer, mam? - Zeg.
Wanneer maak je 's werk van onze echtscheiding?
Waarom zo haastig? - Haastig?
Ik wacht niet tot je midlifecrisis voorbij is. Je moet beslissen.
Of je tekent de papieren, of je komt weer naar huis.
Het is goed, ik zal...
Ik zal dan de papieren in orde maken, hè.
Jij moet alles hebben: De rozijnen, het rozijnenbrood...
de vrouw van de bakker. - Vera, zeg dat ze ophoudt.
Waarmee? En je hemden zijn nog altijd niet gestreken, zeker?
Vind je 't gek dat ik niet terugkom. - Wat zeg je?
Niets. Het is al goed.
Ik wil nog wat meer tijd. - Tijd? Om haar te leren strijken?
Je hebt vijf maanden en drie weken de tijd gehad. Ik wil verder met m'n leven.
Zeg Vera, wie is dat, die Viking?
Persoonlijk niet mijn smaak, maar mama heeft wel wat in te halen.
Jongens, zet die tv zachter.
Over een uur ben ik terug. - Je gaat toch niet zo?
Hoezo? Waarom niet? - Wacht.
Je ziet er prima uit.
Zo. Dat.
Dat? - Ja, en dan die rok.
En... wacht.
Dat ook? - Ja, maar niet verliezen, hè?
Het is goed.
Goed, ik ben weg.
Moet ik je anders ergens afzetten?
Nou, tot vrijdag. - Ken je hem allang?
Die... Je...
Johnny? Van vrijdag, van het ongeval.
Het is die vrachtwagenchauffeur?
Wil je hem een keer zien, misschien?
Hé, is dat je maîtresse?
Wauw, zo'n mooie vrouw. - Kom jongens, een beetje kalm, hè.
Je ziet er goed uit. - Haal je maar niks in je hoofd.
Ik ben hier alleen maar om m'n man op stang te jagen.
Dus niet voor m'n lichaam?
Mijn man woont bij z'n vriendin. Zo'n jong poppetje van 22.
Hij heeft er nog les aan gegeven. - Les?
Tekenles. Hij geeft tekenles op de academie.
Hij heeft veel talent. Hij maakt mooie dingen.
Ik zie hem nog altijd graag. Haal je dus maar niks in je hoofd.
Tja, als je geen zin hebt, moet je niet blijven, hoor.
Eén rode wijn en dan ga ik. - Oké.
Een glas rode wijn en een water.
M'n vrouw woont ook bij haar vriend.
Ik was te veel weg met mijn vrachtwagen en ze is iets begonnen met 'n advocaat.
Zo'n echte. Met een villa in Latem en een Mercedes voor zijn deur.
Hoelang al? - Anderhalf jaar.
En je hebt nog niemand anders?
Nee, ik leef al anderhalf jaar als een monnik.
Ik geloof niet meer in vrouwen.
Vrouwen zijn bloedzuigers. Ze gebruiken je en ze smijten je weg.
Wat doe jij hier dan met mij? - Jij bent anders.
Dat had ik meteen gezien. Toen je zei dat ik blind was.
Dat alles rond mijn vrachtwagen 'n dode hoek was. Ik vond dat mooi gezegd.
Juist gezegd.
Je bent een wijze vrouw. Niet wijs op z'n Gents, hè. Dat ook, maar...
Wijs zoals een uil wijs is.
Een uil? - Ja, kom. Je snapt me wel.
Johnny, ik ga je nog eens iets vertellen.
Als er iets is wat ik niet nodig heb in mijn leven, is dat nog 'n vent.
Mijn leven is al gecompliceerd genoeg.
Ik wil naar huis.
Ik ga mee.
Die baret staat je goed. - Die is van mijn dochter.
Je ziet er zo een beetje Italiaans uit.
Zeg, geneer je vooral niet, hè. - Ik keek gewoon naar je enkels.
Je hebt mooie enkels. Je bent iemand die 'n elegante schoen verdient.
Ik ga niet met jou naar bed. In geen duizend jaar.
Heb je dat gehoord? - Wat?
De mosterdfles. - Ach, laat me met rust.
Wat is nu feitelijk het probleem?
Het is een mooie avond. Jij bent mooi. En toch giet jij overal mosterd over.
Om toch maar niets te proeven, niets te moeten voelen.
Zoals de Italianen zeggen: Una notte senza amore e una notte perduta.
Hallo?
'Een avond zonder liefde is een avond verloren.'
We zitten hier niet in Italië. We zitten hier in Ledeberg en hier is geen liefde.
Ik kijk naar jou en ik zie de Mona Lisa.
Kijk. Als jij maar een klein beetje lacht, wil ik niet meer op de weg zitten.
Met m'n vrachtwagen en m'n horizon. Dan wil ik bij jou zijn.
Jij bent mijn Mona Lisa.
Ik ben even gek van jou als Da Vinci gek was van z'n Mona.
Godverdomme, zeg toch gewoon dat je met me naar bed wilt.
Maar nee, m'n bedoelingen zijn eerbaar.
Je bent een kletsmeier.
En daarbij, Da Vinci was een homo. - Serieus?
En die Mona Lisa, dat meisje lacht niet. Ze is juist verdrietig vanbinnen.
Ze probeert dat gewoon te verstoppen. Ze zit gevangen. Ze zit vast.
En hoe weet jij dat allemaal? - Van mijn man.
Jij begrijpt mij niet. - Jij wilt me gewoon in je bed krijgen.
Dat is niet waar. - Geef dat toch gewoon toe, vent.
Oké.
- Wat, oké?
Nou ja, je hebt gelijk, van dat in bed krijgen.
Dus je geeft het toe? - Ja.
Zeg dat dan gewoon.
Nou, ik zou graag met jou...
Je weet wel. - Het is oké.
Hoe bedoel je?
Ik zeg toch: Het is oké.
Oké.
En nu?
Het is een beetje klein, hè. - Je hebt hier niet veel plaats.
Hé, wacht. Het is nog maar net gestreken.
O, pardon.
Wacht een minuutje, hè.
Sorry.
Zeg, is de deur op slot? - Nee, anders gaat het alarm af.
En kan niemand ons horen? - Welnee.
En mag dat wel, in een vrachtwagen? - Zeg, praat jij altijd zoveel?
Vond je het lekker?
Ben je nou aan het huilen? - Nee, er zit iets in mijn oog.
Waar dan? - Heb je papieren zakdoekjes?
Momentje.
Hier. - Bedankt.
Da Vinci een homo. Dat had ik toch nooit gedacht.
En dat die Mona Lisa gevangen zit... In zichzelf...
Ik wil naar huis.
Maar... Nu al? - Ja, ik moet naar de wc.
Nu.
Wacht. Heb je alles? - Het is goed. Ga maar.
Hé, krijg ik geen kus? - Gek. Stel dat de buren je zien?
Ik wil alleen maar een kus.
Ik ga. - Direct naar huis, hè.
Dwaas.
Zijn jullie nog altijd tv aan het kijken? Peter, Fien. Kom, naar bed.
Mama, het is bijna afgelopen. - Kijk, het is afgelopen.
Het is morgen school. Hup. Kom.
Wat stom, het was bijna afgelopen.
Welterusten.
Kleine aap. - Mama.
Welterusten.
Het was dus wel leuk. - Wat een dwaas.
Niets gebeurd? - Gebeurd?
Vera, je denkt toch niet dat ik... - Ma...
Je hebt je T-shirt binnenstebuiten aan.
Mam, hij is tien jaar jonger.
Ik heb het gevoeld.
Wat gênant. - Sorry, sorry.
Die komt toch niet hier wonen, hè? - Vera, alsjeblieft, het was niets.
Niets. Ik bedoel, het was gewoon... - Gewoon?
Nee, juist niet gewoon. Ik heb dat nog nooit gedaan...
zo met een vent... Je weet wel.
Neem daar dus geen voorbeeld aan, hè.
Het was één keer.
Eén keer.
Ja, ja, ik geloof je, hoor.
Nou, welterusten, hè? - Welterusten.
Pico bello.
Meneer Jacques. - Dag, Matty.
Dat zijn er niet veel, hè? - Maar twintig. Het is 'n eenzaam geval.
Een mensje van 88 jaar. Uitgedoofd zoals een kaarsje.
Haar zoon woont in Spanje. Het mag niet te veel kosten.
Hij heeft geluk. Het is maar zeven euro en zesentwintig cent.
En hoe is het verder? Met de gezondheid?
Blakend, meneer Jacques. Blakend.
Voilà, uw centjes en uw bonnetje. - Bedankt.
Tot spoedig, hè Matty.
Dag, dingetje. - Meneer Jacques.
Zeg eens...
Heb jij gisteren soms seks gehad?
Toch niet met die vrachtwagenchauffeur?
Wat een slettebak ben jij.
En hoe was het? Was het all the way? Wat heeft hij gedaan?
Nicky... - Ik vertel jou toch ook altijd alles?
Was het goed?
En Werner?
Ik weet het.
Nou ja, ik weet het niet.
Hallo?
Met wie? Ik versta je niet.
Wie? - Johnny.
Johnny Camione I'Amoroso. Ken je mij nog?
Ja, vaag.
Wat is er? - Ik ben onderweg naar Italië.
Proficiat. - Ik moet naar Milano.
Ik sta nog altijd in Ledeberg. - Vrijdag ben ik terug.
En dan? - Wat is je schoenmaat?
Hoezo? - Ik wil schoenen voor je kopen.
Italiaanse schoenen. - Ik koop mijn schoenen zelf wel.
Bij Brantano. Dat is ook een Italiaan.
Ja, maar ik weet welke schoenen er bij jou passen.
Johnny, gisteren, dat was één keer. Eén keer, oké? Maak je geen illusies.
Je hebt mij je schoenmaat nog altijd niet gegeven.
Ik moet ophangen. - Ik breng ze vrijdag.
Ik ben niet thuis. - Weet je wat ze in Italië zeggen?
Ti amo. - En weet je wat ze zeggen in Ledeberg?
Kus mijn kont.
Papa.
We maken stoofvlees.
Dag, Fientje. Hé, grote vent.
Jij hebt de kinderen vorig weekend toch meegenomen?
Ja. Maar wij moeten 's praten, Matty. - Heb je beslist?
Nee, ik heb informatie over je Johnny.
Ik zal de tafel gaan dekken, goed?
Johnny Vermeulen, zo heet hij toch, je vriend?
Ja. Ja. - Hij heeft een strafblad.
Is hij door rood licht gereden? - Nee Matty, het is een alcoholist.
Hij heeft gezeten voor caféruzies, en z'n vrouw in het ziekenhuis geslagen.
Ze heeft daar twee weken gelegen.
Ja, ik weet dat van een goede vriendin op het politiebureau.
Ik ben bezorgd om jou, Matty. En om de kinderen.
Hè, je snapt dat toch wel?
Ik heb niets met die Johnny.
Werner, niet doen.
Ik denk nog veel aan ons, meisje. We hadden het toch goed samen.
Hè? Jij en ik? -O, Werner.
Je moet beslissen. Nu, deze week. Ik kan 't niet meer aan.
Ik ga beslissen.
Oeps. O, sorry. Wat gênant.
Dag, Vera. -Vader.
Alles goed? -Ja. En met jou?
Alles goed.
Ik moet ervandoor. Tot ziens, hè?
De groeten aan Gail, hè pa.
Dat zal ik doen, Vera. -Tot ziens.
Wat deed hij hier?
Ik zal het je straks wel uitleggen.
Blijven zitten.
Zeg hem dan dat hij je met rust moet laten.
Ma, hij heeft wel in de bak gezeten, hè.
Ma, blijf hier.
Ik heb wel moeten gokken naar je schoenmaat. Ik dacht, een kleine 37.
Ik heb een grote 38.
Zijn ze van een Italiaanse vrachtwagen gevallen, meneer Johnny?
Dank je.
Eet smakelijk. -Eet smakelijk.
Goed stoofvlees, Matty. Echt lekker.
Meneer Johnny, hoe vaak heb jij eigenlijk al in de bak gezeten?
Eet.
Drie keer.
Ja, de derde keer kreeg ik korting.
Ik heb vroeger wat stommiteiten uitgehaald.
Maar toen was ik nog jong, hè.
Je bent nog altijd jong.
Op school was ik ook altijd degene die straf kreeg. Ook al had ik niets gedaan.
En dat van je vrouw, dat heb je ook niet gedaan of zo?
Vera. Nu is het genoeg.
Dat is gebeurd. Dat is waar.
Ik heb geen honger meer.
Welterusten.
Vera is nog niet terug.
Lukt het? -Ze zijn krap, maar het kan.
Wat is er gebeurd met je vrouw? -Met Nathalie?
Ik zat op de weg en zij lag op bed met die gast uit Latem.
Op een nacht droomde ze nogal luid. 'Ja, Maxime. Toe, Maxime.'
Toen kreeg ik het door. De avond erna vraag ik haar: Wie is dat, Maxime?
Zegt ze: Ik ken geen Maxime. Terwijl ze zo rood als een tomaat zag.
En ik...
Ik had niet mogen drinken.
Vroeger dronk ik te veel.
Toen gaf ze toe dat die Maxime haar vriend was. Al drie maanden.
Kun je 't je voorstellen? Drie maanden. Toen werd het mij te veel.
Wat heb je toen gedaan?
Het was vreselijk. Ik ken soms mijn eigen kracht niet.
Maar ik heb Nathalie nooit pijn willen doen.
Het was omdat ik zoveel van haar hield.
Dus je hebt haar geslagen uit liefde?
Hè? -Ja, wat wil je nu dat ik zeg?
Ik had niet mogen drinken.
Maxime is advocaat. Je kunt het je wel voorstellen.
De scheiding is nogal in haar voordeel uitgevallen.
Twee weken in het ziekenhuis.
Ja, maar ondertussen heeft ze zich ook nieuwe borsten laten aanmeten, hè.
Ik vind het niet grappig.
Sindsdien drink ik niet meer.
Ik heb mijn vrachtwagen nog.
En ik heb jou.
Johnny, wij schelen meer dan tien jaar. En ik heb al een man.
Ik heb nog nooit iemand als jij ontmoet. -Ik wil rust. Rust.
Ik wil dat mijn man terugkomt. Ik wil dat mijn leven weer is als vroeger.
En vorige zondag dan? -Sorry.
Vorige zondag zei je wel iets anders. -Sorry.
Matty, jij bent zo'n mooie vrouw. -Godverdomme.
Toe, kom eens hier. -Ik heb je gebruikt.
Voilà, dat is het. Ik heb je gebruikt. Ik wou je.
En nu is het voorbij. Finito. Dat versta je toch, hè?
Ik heb vandaag meer dan duizend kilometer aan één stuk doorgereden.
En bij iedere streep op de weg kwam ik dichter bij jou.
Matty, jij bent mijn horizon.
Johnny Camione I'Amoroso.
Matty Mosterd.
Het zijn wel mooie schoenen.
Kom hier, dwaas.
Veraatje.
Wil jij nog wat koffie? -Graag.
Meneer Johnny, zou ik nog een keer je kaarten mogen leggen?
Doe maar. -Nee Fientje, leg ze maar 's voor mij.
Oké. Wat is je vraag, mama?
Zal ik gelukkig zijn? -Goedemorgen.
Vera.
Hoe laat ben jij thuisgekomen? -Laat.
Ik zat bij m'n lief. -Je lief?
Ik ben bijna zeventien. Ik mag toch wel een lief hebben?
Als hij tafelmanieren heeft en een condoom gebruikt.
Zorg maar dat jij een condoom gebruikt.
De wereld. Dat is de beste kaart, maar dat was vroeger.
De duivel. Dat betekent een grote hindernis.
En dan de geliefden. Dat is een goede kaart.
Dat betekent dat alles goed komt als je luistert naar je hart.
Mijn hart.
Goed, ik moet over tien minuten op mijn werk zijn.
Ik ben terug na de middag. Vera, breng jij Fien naar ballet?
En ruim de tafel even op. Peter, jij vermaakt je wel, hè?
Kom, jongens.
Dag, meneer Johnny. Kom Vera, we komen te laat.
Mooie machine.
Vroeger las ik altijd Buck Danny. -Ik heb ze allemaal.
Wat is je favoriet? -Nummer negentien.
De Tijger van Malakka.
Dat is niet met Lady X, hè?
Wat is jouw favoriet? -Buck Danny tegen Lady X, uiteraard.
Heb jij nog iets belangrijks te doen vanmorgen?
Hola, dat zijn er veel, hè. -560.
Een vrouw die graag gezien werd. -Hoe is het gebeurd?
Een 'persoonsongeval'. -Hoezo?
Ze heeft zich voor de trein gegooid.
Een vrouw van 'n jaar of veertig. Getrouwd. En kinderen, hè.
Hoe gaat zoiets, hè? Kortsluiting.
Ja, dat is dan 203 euro en 28 cent.
Zeg, hoe is het verder, met de gezondheid?
Dat gaat. Dank u, meneer Jacques.
Dat is tenslotte het belangrijkst, hè?
Tot spoedig, hè, Matty. Dingetje.
Goedendag, ik kom voor een aangetekende zending.
Mag ik uw paspoort, alstublieft? -Ja, hoor.
Ik heb ook 'n kortsluiting, maar ik ga me niet voor een trein gooien, hè.
Wat zeg je nou? -Ik weet niet wat ik moet doen.
Kiezen, hè meisje. Kiezen.
Nicky, hij is 29 en ik ben 41 . En hij heeft een strafblad.
Ja, ja. Maar is er een vonk? -Ja, dat wel.
Jij loopt weg voor jezelf, Matty.
Is dat serieus met je lief? -En bij jou?
Een beetje beleefd, alsjeblieft.
Nou, ja. Ja, eigenlijk wel, ja.
Vraag hem dan maar of hij ook komt eten vanavond. Goed?
Oké, maar ik denk niet dat je er klaar voor bent.
Ik ben tegenwoordig overal klaar voor. -Oké. Het is waterzooi, hè?
Wat is Peter aan 't doen? -Hij is weg met Johnny.
Wat? -Ja, er lag een briefje.
Waar? -Hier.
'Ben weg met Johnny. Tot straks, Peter.'
O, jij bent het. -Wie had je dan gedacht?
Johnny is weg met Peter en ik weet niet waarheen.
En jij laat dat toe? -Ze kunnen elk moment terug zijn.
Wat wil je? -Ik denk dat ik beslist heb.
Denk je het of weet je het zeker?
Wat is er?
Gail en ik hebben ruzie gehad.
Omdat...
Omdat ik aan haar verteld heb dat ik terug wil.
Naar jou.
Zij wil een leven opbouwen met mij, maar ik zie dat niet zitten.
Ik kan haar dat niet geven. Het is allemaal veel te heftig.
Kun je niet meekomen, denk je?
Ik wil die rust terug.
Matty, ik wil opnieuw jouw portret tekenen. Ik wil...
als dat enigszins mogelijk zou zijn, de draad weer oppakken.
Jij en ik, Matty. Toi et moi. Ensemble.
Ik kan niet zonder jou. Ik weet dat nu. Ik besef dat.
Jij hebt nogal gevoel voor timing.
Peter?
Hé, mama.
Hé, papa. -Grote vent.
Waar ben je geweest? Waar heb je m'n zoon mee naartoe genomen?
Onze, hè. Onze zoon.
Mama, het was echt megacool.
Ik heb een Beluga gezien. Een Airbus Beluga. En een Tupolev. En een 747.
Echt waar, dat was megatof.
Ik ben John. -Werner, de vader van Peter.
Het was echt geweldig, papa. Echt waar. -Ja? Maar je weet het, hè.
Ik heb je beloofd dat wij eens naar een grote Spitfire-show zouden gaan, hè.
We gaan dat doen. Dan ga je nog eens wat zien.
Ja kom, we gaan naar binnen, Petertje. Johnny, jij blijft eten, hè.
Wanneer komt je vriendje? -Nu ongeveer.
Dus jij bent vrachtwagenchauffeur? -Ja.
En jij bent tekenleraar. -Ja, aan de academie.
Ja, hij geeft graag avondles.
Lekkere waterzooi, mama. -Dank je wel, m'n engeltje.
Is dat alles? -Begin daar maar mee.
Sorry.
Eet smakelijk, iedereen. -Eet smakelijk.
Ik heb Matty vaak getekend.
Ja, vroeger.
Het is mooi. -Ja, dat is geschetst. Met houtskool.
Ik weet niet of jij dat ziet, maar dat is een heel aparte techniek.
Ja, ik werk graag met houtskool. Het is zo primitief.
Primitief, ja.
Er staan ook nog veel naakten in de kelder.
Ja, ja. Ik heb die altijd al eens willen exposeren.
Met als titel: Mijn Matty. -Waag het eens, hè.
En Gail? Heb je daar ook mooie werken van?
Vera, alsjeblieft.
Ik zou dat niet willen, tekenleraar zijn.
Zelfs al zou ik het kunnen, hè. Ik heb meer beweging nodig. Actie.
Luister, ik zal je 's wat zeggen, hè. Ik hou van Matty.
Ik ook. -Welke toekomst ga jij haar geven?
En mijn kinderen? -Ze moeten dat niet horen.
Ik vind dat zij dat mogen weten. Ja?
Sorry, meisje.
Verdient dat wat, tekenleraar zijn? -Johnny, jij ook. Stop ermee.
Ik stel hem gewoon een vraag. -Ik leer kinderen mooie dingen maken.
Ik haal daar het beste uit. Dat is geen beroep. Dat is een roeping.
Mijn werk is ook een roeping. -Er zitten veel cowboys bij, hè?
Dat is een mythe. Als er een ongeval gebeurt, krijgen wij altijd de schuld.
Ik lees ook de kranten, hè vriend.
Als ik voorbijgereden word op de snelweg met 120 per uur...
dan ben ik verbaasd, verbijsterd zelfs...
dat er niet meer dodelijke ongevallen zijn.
Johnny, Werner, kunnen wij gewoon eten?
Er is toch nog nooit een vrachtwagen achterop gereden, hè?
Bij Matty wel. -Wacht even, dat was mijn schuld niet.
De politie dacht daar anders over.
Tuurlijk, het waren flikessen. -Sorry, ik versta je niet.
Vrouwelijke agenten, maar dat doet er niet toe.
Juist wel.
Die twee hebben de pik op mij. -Hoe zou dat komen?
Dus ik ben een gevaar op de weg? -Dat heb ik niet gezegd.
Ik heb dat niet gezegd. -Nu is het klaar.
Met mij reed hij toch niet snel. -Aha. Zeg dat nog eens.
Met mij reed hij toch niet snel.
Het zou jammer zijn. -Ja, klaar.
Ma, pa... -Dat is typisch voor een intellectueel.
Weet je wat mijn pa altijd zei?
Al die intellectuelen hebben één ding gemeenschappelijk: ze weten niets.
En je pa was een filosoof? -Hij rangeerde wagons hier op Moscou.
Dat verklaart alles. -Wat wil je daarmee zeggen?
Niets. -Ik vind 't heel lekkere waterzooi.
Peter? Fien? Vera, ga zitten. -Spoorwagons rangeren...
Hij was er trots op. Net zoals ik trots ben op mijn vrachtwagen.
Dat is tenminste nuttig. Iets anders dan wat prutsen met houtskool.
Jij beledigt me.
Over primitief gesproken. -Er is hier maar één die primitief is.
Godverdomme.
Dat meen je niet.
Ik ga weg. Ik ga mijn was doen.
Als ik terugkom, wil ik hier geen vent meer in mijn huis zien.
Ze zijn allebei weg.
Johnny is eerst weggegaan. Hij ging z'n hemd wassen bij zijn moeder.
En papa heeft nog meegeholpen met de afwas.
Daarna heeft hij nog wat staan treuzelen.
Omdat hij dacht dat je elk moment zou terugkomen, maar je bleef maar weg.
Dus toen is hij ook maar vertrokken.
Kom naar huis, joh.
Het is ik-weet-niet-hoe laat.
Waarom kom jij met een meisje thuis?
Hè? Waar slaat dat nou op? Waarom moet jij nu weer speciaal doen?
Ik ben gewoon verliefd.
Je bent nog een kind.
Je begrijpt mij niet, hè.
Verliefd zijn is iets anders dan in de koffer duiken met een truckchauffeur.
Weet je, toen ik jouw leeftijd had, wist ik één ding zeker:
ik zou gelukkig zijn.
Ja, ik zou me niet laten dwarszitten.
Ik zou niet op m'n kop laten schijten. Ik niet. Nee, ik zou gelukkig zijn.
Ik zou godverdomme gelukkig zijn.
Toen ik je pa zag... Ik was negentien, hij was drieëntwintig.
Ma, ik hoef dat echt niet te weten. -Nee, ik wil dat je het weet.
Je pa en ik, wij waren verliefd.
Ik zag hem en hij zag mij en het was direct prijs.
We konden niet van mekaar blijven. Vrijen dat wij deden. Elke dag.
Elke dag, totdat we niet meer konden. -Ma, alsjeblieft, zo gênant.
Ik hoor het hem nog zeggen: Toe, stop.
Ik heb geen gevoel meer in m'n doos. -Ma, alsjeblieft.
En hij was geestig. En slim.
Hij deed de deur voor mij open als we ergens binnengingen.
En hij kon zo mooi tekenen.
En toen wist ik het. Hij was de man.
Met hem wou ik kinderen. Met hem zou ik oud worden.
Met hem zou ik gelukkig zijn.
Vandaag moet ik me inhouden om niet onder een trein te springen.
Ma, alsjeblieft, zeg dat niet. -Ik word gek, Vera. Van alles.
Ik heb hier niet om gevraagd. Ik wil een normaal leven, hoor je?
Een normaal leven.
Toe, ma.
En dan Johnny die mijn deur platloopt. Ik kan daar toch niets mee?
Is hij het die je ongelukkig maakt?
Nee. Hij maakt mij niet ongelukkig, nee.
Kom, zullen we gaan?
Dat zijn ma z'n was nog doet.
Je ziet hem toch ook niet zitten? -Ach, ma. Ik en mannen...
En daarbij, jij bent de volwassene, hè. Jij moet kiezen.
Hé, hallo.
En? Heb je de vlekken eruit gekregen?
Mijn ma zegt dat het toch een tijdje zal moeten weken. Met wat Blanc Nuclear.
En de schoenen? Niet te klein? -Het gaat.
Mama... Mama, ik heb honger.
Kom.
Serieus? Ja?
Weet je het zeker? -We mogen proosten op de toekomst.
Een speciaal moment, hè.
Kom hier.
Proost.
Je gaat verliezen, je gaat verliezen. -Wie zegt dat? Wacht maar.
En Werner? -Hij mag een andere vrouw natekenen.
En twee spaghetti's. -Bedankt.
Je gaat verliezen. Ik zeg het je.
Dat middagdutje zal deugd doen.
Hé mama, krijgen wij oliebollen? -Nee jongens, jullie hebben net gegeten.
Johnny.
Nathalie.
Wat doe jij hier in Ledeberg?
Ik mag toch ook naar de markt gaan. -Is er geen markt in Latem?
Bij het chique volk? -Johnny, bonjour.
Jou ken ik nog, hoor.
Van de rechtbank. Meneer de advocaat met zijn vuile trucjes.
Koest. In je mand. -Wat zeg je?
Kom, we gaan. -Kom, wij ook.
Pas maar op voor zijn trucjes.
Wat voor trucjes zijn dat dan wel? -Advocatentrucjes.
Je pakt ons achter onze rug en in het donker. Net zoals mijn Nathalie.
Achter mijn rug en in het donker. -We zijn nu weg, kom.
Neem hem mee. Hij heeft gedronken. Het zit in z'n bloed.
Godverdomme... -Stop. Stop.
Hoorde je wat hij zei? -Stop of ik wil je nooit meer zien.
Wat is er? Ga jij mij ook wegsmijten?
Dat was wel mijn vrouw, hè. -Maar je hebt mij nu. Ik ben bij jou.
Kom, laat hem maar met zijn ouwe doos. -Hela.
Bij mij is het tenminste allemaal echt. -Dat litteken is ook echt.
Nu pak ik hem. -Nee. Stop.
Probeer 's. Ik bel de politie. -Eerst een klap op je bek.
Kijk naar mij. Kijk naar mij.
Als hij je ook in het ziekenhuis slaat, bel mij dan.
Ik ben advocaat voor mishandelde vrouwen.
Johnny. -Wel, wel. Problemen, Johnny?
Nu heb je geen grote bek meer, hè Johnny.
Je bent geen haar veranderd, jij. Geen haar.
Hij zal het wel allemaal uitleggen.
Dat is meneer z'n auto, waarschijnlijk? -Godverdomme.
Ik krijg je wel.
Je weet niet wat je te wachten staat. Je vrachtwagen ben je kwijt.
Matty. -Hola. Jij mag nog even hier blijven.
Ze zijn toch te klein.
Honderd euro.
Ja, een verkeersongeval. Twee slachtoffers.
Nog geen twintig jaar. -Hoeveel brieven zijn dat?
Een keer 550 en een keer 400.
Ik heb twee bonnetjes nodig.
In totaal is dat 344 euro en 85 cent.
En hoe is 't met de gezondheid? Je bent een beetje bleek vandaag.
Dank u. -We moeten nog altijd 's gaan eten.
Ja, het laatste avondmaal. -Wat?
We zullen dat bij gelegenheid wel eens doen.
Dat hoor ik graag. Kijk, ik ben ineens blij.
Tot spoedig, Matty.
Dingetje.
Waarvoor kom je? De boetezegels zijn afgeschaft.
Matty, hoe is het?
M'n wagen is niet in beslag genomen. -Proficiat.
Ik wil een brief versturen. -Geef maar. Ik zal hem wegen.
Ik heb hem nog niet geschreven. -Meneer, er staat een rij achter u.
Ik zou zo'n speciale kaart willen kopen. Zo één waar 'Sorry' op staat.
Wat zeg je?
Sorry.
Met of zonder muziekje? -Met muziek.
Die hebben we niet. En zonder ook niet. Sorry, meneer. De volgende.
Een haar in de boter?
Ik begin te begrijpen waarom m'n dochter op vrouwen valt.
Mevrouw, van mannen zou je beter soep kunnen koken.
Ik vind wel dat je wat hard voor hem geweest bent.
Wat zeg je? Ik versta het niet goed. -Ik zeg dat ze wat hard voor hem was.
Je moet daar geen compassie mee hebben. Mannen willen maar één ding.
Ik kan het weten. -Het is voor uw pensioen, zeker?
Werner komt terug. Ik heb beslist. -Weet je het zeker?
Johnny is mijn toekomst niet. -We eindigen allemaal in zo'n brief.
Dat is de enige toekomst die je hebt. Geloof mij.
Bedankt, hè.
Ma?
Geef je bord eens.
Eet smakelijk.
Het is heel lekker.
Kijk eens.
Ik kan blijven.
Nee, kom maar morgen. Het heeft geen haast.
Jij en ik, hè Matty.
Jij en ik.
Ma, ik ga, hoor.
Ma? Ik ga, hoor. -Hoezo? Waar ga jij naartoe?
Ik heb afgesproken met Iris in de Terminal.
In de Terminal.
Waarom ga je niet even mee?
Wat doe ik als Johnny daar zit? -En dan? Negeer hem gewoon.
Wat ga je doen? Voor de rest van je leven binnen blijven?
Ieder mens maakt ooit een fout
ieder mens kan zich vergissen
niemand is volmaakt.
steeds zeker van zijn zaak.
Alles goed? -Ja.
Hallo.
O nee.
Ma, negeer hem gewoon.
Matty.
Ik ben hier met m'n dochter en haar lief.
Werner komt morgen weer naar huis.
Wil je iets van me drinken? -Nee, bedankt.
Johnny, kom 's hier. -Ga maar, je maten roepen je.
Vannacht vertrek ik weer naar Italië. -Goede reis.
Ik weet niet of ik nog terugkom.
Hé, Johnny.
Eentje, en dan gaan we weer. -Ma, we zijn hier net.
Ik ga naar 't toilet. Mag ik een biertje?
Voor jou ook een biertje? -Ja.
Hallo. Twee biertjes en een rode wijn.
En, Iris, zit jij ook nog op school? -Ja, het eerste jaar verpleegkunde.
Ik ga me specialiseren in de palliatieve zorg.
Palliatieve zorg? -Dat is vooral met mensen praten.
O ja, dat zijn mensen die... -Die gaan sterven, ja.
En waarom? Is dat niet zwaar?
Ja, maar ik vind dat zo echt. Begrijp je?
Die mensen weten dat ze doodgaan. Die zijn zo echt.
omdat een mens van zijn eigen fouten leert
Nogmaals een groot applaus voor Devos Daisy.
'Ieder mens maakt ooit een fout'. Als dat niet waar is. Dank je wel, Daisy.
En van dit hoempapa-moment vallen we in de romantiek.
Iemand vroeg me: Mag ik 'n liedje zingen voor iemand anders, hier in de zaal?
Ik weet niet wie. We komen er zo meteen achter.
Ik maak er niet te veel woorden aan vuil. Ik ga hem gewoon aankondigen.
Hier is Johnny Vermeulen. Geef hem een warm applaus.
Zeg dat het niet waar is.
Godverdomme.
Wat een dwaas.
Dat is zo mega-super-gênant.
Het is wel redelijk echt, vind ik.
Kom, we gaan.
Geef hem een warm applaus. Johnny Vermeulen.
Wat een geweldige stem, wat een gevoel, wat een emotie.
Applaus. Johnny Vermeulen. Maar de avond is nog niet voorbij...
Ma, mag ik Iris even mijn kamer laten zien? Toe.
Dank je.
Matty, wat doe jij nou?
Stop daarmee. Stop daarmee.
Moet je nou zien. -Jij bent net een kind, hè.
Ik kan niet uitgaan zonder dat je me belachelijk maakt.
Mona Lisa, godverdomme.
Ben jij daarvoor gekomen? -Ja.
En om je te zeggen dat je mij met rust moet laten.
Ik denk dat je voor iets anders komt.
Je bent nog een kind, jij. Een kind. Jij en ik, dat gaat niet.
Toe, kalmeer een beetje. -Ik ben je Mona Lisa niet.
Blijf uit mijn leven. Laat mij met rust. -Kalmeer.
Ik meen het. -Kalmeer, zeg ik.
Als je nog één keer 'kalmeer' tegen me zegt, sla ik je op je bek.
Doe het dan. -Ik zweer het je.
Je durft niet.
Godverdomme.
Nu lach je niet meer, hè, Johnny Camione I'Amoroso.
Waag het om mij pijn te doen, hè. Waag het, godverdomme.
Ik weet niet hoe dat ik dat nou weer aan mijn ma moet uitleggen, hoor.
Je bent zo'n dwaas.
En jij bent zo'n gek wijf, jij.
Moet je zien. Je kunt er haast niet meer door kijken.
Och arme.
Goed, ik zal wel moeten vertrekken, hè. -Wanneer ben je terug?
Woensdag.
Blijf je eten? -En je man dan?
Ik zal hem een sms sturen.
Zeg Matty, wat ik wou vragen...
Zal dat wel werken? Jij en ik?
Au, mijn neus.
Dwaas.
Dag, Matty.